چه کسی تفرقه انداخت میان من و تو

دیدی آخر که یقین گشت گمان من و تو

سایه در سایه ی خورشید فلک خنده زدی

سایه تمدید شد آخر به زیان من و تو

درد اینجاست که در اینهمه طوطی صفتان

احدی فهم نمی کرد زبان من و تو

دست تقدیر به پای من و تو زد زنجیر

پشت دیوار فراقست نشان من و تو

نعش غریبم مانده روی دستهایم

دل را میان چشم هایت دفن کردم

چشم نجیب تو مزاری شد برایم

دیگر نمی پیچد میان کوچه ی دل

زخمی ترین فریادهای بی صدایم

من میروم از روی شنزار نگاهت

ماندهاست اما نقش خیس ردپایم...

بوی یاسو خدای احساس و

حرم عباس و

کرب و بلا...

السلام علیک یا باب الحوائج

                       دعا یادتون نره...