چشم مستی که مرا شب همه شب می نگریست

صبح دیدم که به اندازه ی یک ابر گریست

کاش از روز ازل دوست نمی داشتمت

زیر لب زمزمه می کردو مرا می نگریست

کاش بی دغدغه می دانستم

راز این چشم به خون خفته ی بیدار تو چیست

آتش چشم پر از قهر تو می گفت برو

جذبه ی چشم پراز مهر تو می گفت بایست

عاشقت هستم اگر چه هدفی بیهو ده است

دوستت دارم اگر چه سخنی تکراریست...