چقدر دستاتو کم دارم

چقدر دلتنگ چشماتم

تو رو می بینم از دورو

هنوز محو تما شاتم

چه بی حاصل به دور تو

مثل پروانه می گردم

گناهم شاید این بوده

که من عاشق ترین مردم(...؟!)

آنقدر رنجی که دنیا بر دله ما می کند

بر دله هر کس کند او ترک دنیا می کند

با خودم گفتم که فردا ترک دنیا می کنم

تا که فردا می رسد امروز و فردا می کنم

خنده ی تلخ من از گریه

                  غم انگیز تر است...

بی تو با زیچه ی دست روز گارم برخیز

بی تو آشفته ترین رنگ بهارم برخیز

یاد آنروز که گفتی بی خیال همه کس

حال من جز تو کسی را که ندارم برخیز